Στον Πατέρα μου

Δε σε ξέχασα ποτέ

δεν μπόρεσα να δεχτώ

ποτέ το θάνατό σου

κι αυτό γιατί ξεχείλιζες

πάντα από ζωή.

Το γέλιο, το τραγούδι, ο χορός

ήταν συνυφασμένα με τη ζωή σου.

Δε δέχτηκες ποτέ

κανενός είδους συμβιβασμό.

Ησουν λεύτερος

και πέταγες διαρκώς

από κλωνάρι σε κλωνάρι

ξέφρενα χωρίς σταματημό

ίδιος σαν τα πουλιά.

Το τραγούδι σου, το γέλιο σου

που έμοιαζαν κι αυτά

σαν κελάηδισμα πουλιών

ηχούν ακόμα

σαν αντίλαλος γλυκός

στο σπιτικό μας.

**********

Πώς μπορώ να σε φανταστώ

στον κόσμο των νεκρών;

Στον κόσμο της ανυπαρξίας;

Της απόλυτης σιωπής;

Στον κόσμο των αγγέλων;

**********

Ησουν εσύ φτιαγμένος

για να ζεις

να γεύεσαι τις χαρές της ζωής.

Γι' αυτό κι εγώ

αρνήθηκα πεισματικά

το θάνατό σου.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΦΥΛΛΑ

Ξημέρωμα

Ξημερώνει.....
Το μοναχικό μου δωμάτιο
φωτίζεται ελάχιστα
από την αχνή ανταύγεια του ήλιου
που προβάλλει δειλά.....δειλά....
εκεί που η θάλασσα αγκαλιάζει
τον γαλάζιο ουρανό.
***********
Το σπίτι βουτηγμένο στη σιωπή.
Θα' ναι ζεστή η μέρα.....
Ομως εγώ κρυώνω.
Ενα δάκρυ κυλά στο παγωμένο μου μάγουλο.
Αλμυρό κι αυτό, θαλασσινό.
*************
Τι έφταιξε θεέ μου.
Ισως παγιδεύτηκα σε λάθος όνειρα.
Ισως περπάτησα σε λάθος μονοπάτια.
Μονοπάτια που με οδήγησαν στο πουθενά.
Χωρίς προορισμό......
Μονοπάτια μοναχικά.....δύσβατα.....
Μόνη τα διάβηκα μέρα.....νύχτα.....
με ήλιο.....με βροχή.....με χιόνι.....
**************
Εψαξα να βρω το όνομα του μονοπατιού.
ΖΩΗ το λένε και αναστέναξα.

Το σπουργίτι

Με το πέρασμα του χρόνου
η μορφή σου χάνεται
στο λαβύρινθο της μνήμης.
**********
Σπουργίτι θα γενώ
να' ρθώ να σου χτυπήσω
για να σου πω μια καλημέρα.
**********
Ποιός ξέρει, ίσως μ' αναγνωρίσεις
ανοίξεις το τζάμι για να μπω
μεσ' την καινούρια σου φωλιά
την απαγορευμένη.

Ακουσέ με

Ακουσέ με...
Εστω και τώρα
ποτέ δεν είναι αργά
για να μαθαίνεις.
********
Πάντα ΕΣΥ μιλούσες.
Ηθελες να' χεις
τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.
Δεν έμαθες ποτέ
ν' ακούς...
********
Πώς ν' ακούσεις
τους κτύπους της καρδιάς μου;
Πώς να διαβάσεις τις αμφιβολίες
που' χαν ριζώσει στην ψυχή μου;
*********
Δεν έβαλες ποτέ μία τελεία.
Να με κοιτάξεις βαθιά στα μάτια.
Να με κρατήσεις σφιχτά από το χέρι.
Και να μ' ακούσεις...
Εστω για μια φορά!

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Σιωπές

Πόνο ατέλειωτο
κρύβουν οι σιωπές.
Αναρωτήθηκες ποτέ
τι έκρυβαν οι δικές μου σιωπές;
**********
Τη σιωπή επέλεξα
για να πνίξω το άδικο.
Ντύθηκα ψεύτικο χαμόγελο
όταν τα όνειρά μου χάθηκαν
έπνιξα τον πόνο
στης θάλασσας τα βάθη
εκεί που βασιλεύει
η απόλυτη σιωπή!

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Παπαρούνες

Φαντάσματα

κλείνουν χρόνια πολλά

το δρόμο της ζωής μου

λες και ζητούν να με κρατήσουν

δέσμια σε μνήμες σκοτεινές.

************

Με τον απήγανο τα ξόρκισα

το παρελθόν να σβήσω.

Ανοίγω με αντικλείδι

την καγκελόπορτα

που με κρατούσε μακριά από το σήμερα

και χάθηκα σε μονοπάτια

σπαρμένα με παπαρούνες κόκκινες

σαν τη φωτιά

και μελωδίες αηδονιών

που οδηγούν σ' ένα καινούριο αύριο.

Ο Καθρέφτης

Κράτησα

στα δυό μου χέρια

τον καθρέφτη.

Εκλεισα τα μάτια και κοιτάχτηκα

όπως δεν κοίταξα ποτέ τον εαυτό μου.

**************

Είδα το παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ.

Το παιδί που κυνήγησε τα όνειρά του.

Ονειρα ανεκπλήρωτα...

**************

Μήπως δεν το άφησαν

να μεγαλώσει;

ή προτίμησε παιδί να μείνει

με την ελπίδα να ζήσει

ένα καλύτερο αύριο;

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ