Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Σήμερα!


Σήμερα!
 
Σίγησε το τηλέφωνο…
Δε χτυπάει πια…
Η πόρτα μένει μια ολόκληρη μέρα κλειδωμένη.
Θυμάμαι την παλιά μας γειτονιά και τα δάκρυα κυλούν.
Ένα…ένα τα σπίτια έκλεισαν… τα λουλούδια μαράθηκαν
και ο παλιός όμορφος κήπος έγινε σκουπιδαριό.
Παρακαλώ να ανοίξω ένα πρωί την πόρτα και να πω.
Καλημέρα γείτονα…Καλή εβδομάδα…
Μα δε υπάρχει πια κανείς…Μόνο κάτι περαστικοί
που ξέχασαν τη λέξη Καλημέρα περνούν αδιάφοροι
και προβληματισμένοι για τη μέρα που ξημέρωσε…
Άλλαξε ο κόσμος…κλείστηκε στο φτωχικό του
και τα προβλήματά του!

Ρ.Β.