Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Δροσοσταλίδες



Πώς θα σε ψάξω να σε βρω
όταν θα’ ρθεί η ώρα η ευλογημένη
αφού δεν έμαθα ποτέ
με ποια μορφή υπάρχεις.

Πού ταξιδεύει η ψυχή;
Σε λαμπερά αστέρια;
Πάνω σε  γκρίζα σύννεφα
ή στο βυθό της θάλασσας
κρυμμένη σε  κοχύλια;

Μήνυμα δεν έστειλες ποτέ
κι ας ήρθες στα όνειρά μου.
Μην είσαι δροσοσταλίδα της αυγής
ή γύρη σε ροδοπέταλα
που ενσάρκωση γυρεύεις;

Ρ.Β.


4 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Kανένας δεν ξέρει.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι σε οποια μορφή κι αν είναι με παρακολουθεί

Ρένα είπε...

Εγω ούτε αυτό ξέρω.

Apokalipsis999 είπε...

Παντού και πουθενά, όπου υπάρχει η προσμονή και η προσδοκία της αέναης ύπαρξης. Η ενσάρκωση αιωρείται στην ελπίδα και στην πεποίθηση πως όλα εδώ γύρω αφήνουν το ενεργειακό τους αποτύπωμα!
Η δροσοσταλίδα είναι ενατένιση στην ελπίδα...

Ρένα είπε...

Apokalipsis999.Kαλημέρα.Ολοιζούμε με την ελπίδα ότι κάτι μας περιμένει χωρίς να ξέρουμε ακριβώς τι...Η θρησκεία έχει δώσει τις απαντήσεις της αλλά πάντα υπάρχουν τα ερωτηματικά.