Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013



Είναι βαθιές οι ρίζες
που  φυτρώνουν
ξαφνικά στο βάθος της ψυχής.
Κι αν είναι ρίζες έρωτα
τότε αλίμονο θε να τις κουβαλάς
σε όλη σου τη ζωή  ακόμα και την ύστατη
αυτή στιγμή όταν θα αφήσεις πίσω σου
το μάταιο τούτο κόσμο.
Ρ.Β.

4 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Mακάρι να φύτρωναν ξαφνικά. Αλλά ειναι εκεί πριν ακομη γεννηθούμε εμείς

Ρένα είπε...

Δεν μπορώ να το σκεφτώ.Εγώ πιστεύω ότι έρχεται ξαφνικά κάποια στιγμή.

Apokalipsis999 είπε...

Να 'ταν μόνο του έρωτα, καλά θα ήταν!
Οι ρίζες όταν γίνονται φυτό που ανθίζει και παράγει καρπό, είναι ευπρόσδεκτες και ευκουβάλητες! (αδόκιμος όρος...)
Οι υπόλοιπες, οι στείρες, που μένουν μέσα σαν τις ρίζες σάπιου δοντιού είναι το πρόβλημα.

Ρένα είπε...

Καλησπέρα apokalipsis999.Σε κάθε τι που φυτρώνει στην ψυχή μας άλλοτε πονά κι άλλοτε μας γεμίζει χαρά.