Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Φθινόπωρο

Το χρώμα της μοναξιάς.
Το άρωμα της διψασμένης γης
φέρνει μαζί του το Φθινόπωρο.
Τ' αστέρια, το φεγγάρι
κρύβονται φοβισμένα
πίσω από γκρίζα σύννεφα.
Οι πρώτες χοντρές ψιχάλες
θα πέσουν να ξεπλύνουν
καλοκαιρινές αμαρτίες
που βαραίνουν το σώμα μα και την ψυχή.
Οταν η βροχή δυναμώσει
ακάλεστη η μοναξιά
θα σου κτυπήσει την πόρτα
να σου θυμίσει την ώρα.
Θα κλείσεις τα παράθυρα
για να μη μπει στο σπίτι
η βροχή παρέα με τη μοναξιά.
ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

4 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Η αληθεια ειναι πως θα εδινα πολλα για να εχω λιγες καλοκαιρινες αμαρτίες...
Μα εδω και καιρο κόλλησαν σε ξένο λιμάνι...

Ρένα είπε...

Πολύ όμορφη η φθινοπωρινή εικόνα.
Με φροντίζεις πολύ και σ'ευχαριστώ. Οσο για τις αμαρτίες... ας μη μιλάμε καλύτερα.

Τάκης Τσαντήλας είπε...

"Στα φθινοπωρινά σοκάκια
αφήνω τις σκέψεις μου
να πλανηθούνε στη βροχή
σιωπηλά σκαρώνω στίχους
και ανιχνεύω όνειρα.."

Όμορφα αποτυπώνεις
το "Θθινόπωρο" Ρένα..
Κ α λ η σ π έ ρ α..

Ρένα είπε...

Πάντα ο ποιητικός Τάκης αφήνει όμορφα τον καλό του λόγο. Ευχαριστώ καλέ μου φίλε.