Την πόρτα έκλεισα ερμητικά
τη μέρα που έφυγες χωρίς ένα αντίο
μη μπει η Μοίρα και σαρώσει
ό,τι απέμεινε ανέγγιχτο ακόμα.
***********
Μα κτύπησε την πόρτα
μ' ένα χαμόγελο στα χείλη
και τριαντάφυλλα στα χέρια.
Κι εγώ η τρελή της άνοιξα να μπει.
Τη φίλεψα αγάπη και γλυκό κρασί
κι αυτή με πότισε φαρμάκι.
***********
Εκρυψε το φεγγάρι τ' ασημοδάχτυλά του.
Σκοτείνιασε ο ουρανός και δάκρυσε τ' αστέρι
κι εγώ απέμεινα να καρτερώ
τις πρώτες ηλιαχτίδες
να ζεστάνουν την παγωμένη μου ψυχή.

Το δάκρυ το στερνό
δεν κύλησε ποτέ
πάγωσε από πόνο
στην άκρη των ματιών.
********
Με τον καιρό κοκκίνησε
και από τότε το δάκρυ
έγινε αίμα κόκκινο
στάζει σε κάθε θύμησή σου.
********
Πώς να ξεπλύνω τον πόνο
να σβήσει το αίμα που κυλά
να ξαναγίνει δάκρυ;

Αστροφεγγιά

Νύχτωσε...
Το κρύο έξω τσουχτερό.
Μα έχει αστροφεγγιά.
Κοιτάζω τον ουρανό....μετρώ αστέρια λαμπερά
κάθε αστέρι καθρέφτης της μορφής σου.
***************
Χαμένη στη σιωπή της νύχτας
ψιθυρίζω τραγούδι ερωτικό.
Θυμάσαι πόσες φορές το τραγουδούσαμε
πιασμένοι χέρι-χέρι... κοιτάζοντας τ' αστέρια;

Μελτέμι

Το μελτέμι δεν σταμάτησε
ούτε στιγμή να σηκώνει κύματα.
Εσύ δεν ήσουν πλάι μου.
Εφυγες χωρίς ένα αντίο.
********
Πέταξα στα βότσαλα τα ρούχα μου
και ό, τι με κρατά κοντά στη θύμησή σου
πήρα ένα τεράστιο κύμα αγκαλιά
και τ' άφησα να με παρασύρει
στο υπέροχο βασίλειο του βυθού
της σιωπής και της γαλήνης.

Μεσάνυχτα

Μεσάνυχτα!
Το εκκρεμές χτυπά μονότονα
μια μέρα ακόμα είναι παρελθόν.
*********
Του ρολογιού τους δείκτες
να γυρίσεις πίσω δεν μπορείς.
Βρέχει!...Οι δρόμοι ερήμωσαν
κι εγώ πίσω από τις κλειστές γρίλιες...
Μετράω λάθη...
Η μυρωδιά της βροχής εισχωρεί
βαθιά στα πνευμόνια μου.
********
Κλείνω το παράθυρο...
παίρνω το μαξιλάρι αγκαλιά.
Σβήνω το φως!

Μη μ' αγγίζεις...
Στάζω αίμα...
Ο χρόνος δε στάθηκε ικανός
να επουλώσει πληγές
που ο εγωισμός σου
χάραξε πολύ βαθιά
στο σώμα...στην ψυχή...
********
Επνιξα τον πόνο
στη σιωπή της νύχτας.
Ξέπλυνα το αίμα
στην αγκαλιά της θάλασσας
και χάθηκα θαμποχαράματα
στην καταχνιά του δάσους.

Ταξίδεψα
στην αγκαλιά του Μορφέα.
Ηταν από τα ωραιότερα ταξίδια
της κατακερματισμένης μου ζωής
αφού ξανάζησα
τις πιο γλυκές στιγμές μου.
********
Ασε με λοιπόν να ξεχαστώ
στην ομορφότερη αγκαλιά
του Ονείρου!