Ναυαγισμένα όνειρα.

Ούτε τις στάχτες των ονείρων μου
δεν πρόλαβα στα χέρια μου να κλείσω.
Τις πήρε η βροχή και χάθηκαν
μαζί με τη ζωή μου.

********
Ναυαγισμένα όνειρα σε άγνωστα λιμάνια.
Ρωγμές στους τοίχους του σπιτιού
ανοίχτηκαν από τις σιωπηλές κραυγές μου.
Φωτογραφίες ξεθωριασμένες πια από καιρό
θαρρείς πως κλαίνε τον καημό μου.

Μπροστά στο τζάκι.

Βαριά η μοναξιά τις μέρες του χειμώνα.

Το κρύο τσουχτερό, οι δρόμοι έρημοι.
Σπίτια ερμητικά κλειστά βυθισμένα

στο σκοτάδι...στη σιωπή... στο μυστήριο...

Αστεγοι τυλιγμένοι σε βρώμικες κουβέρτες

ψάχνουν να βρουν λίγη ζεστασιά

σε πρόχειρα απάγκια καταλύματα.

************

Στο σπίτι βασιλεύει απόλυτη σιωπή.

Το τζάκι αναμμένο από νωρίς.

Το τριζοβόλημα της φωτιάς

το φεγγοβόλημα της σπίθας

από τα μισοκαμένα κούτσουρα

ζωντανή συντροφιά στη μοναξιά μου.

***********

Αποκοιμήθηκα στη θαλπωρή της ζεστασιάς.

Το τελευταίο κούτσουρο έσβησε

προτού προλάβω να κάψω κομμάτια της ψυχής μου

που χρόνια βασανίζουν τη ζωή μου.

Αντίο

Τρέμω στη σκέψη

μη "φύγω" και δε σε ξαναδώ.

Θα' θελα εκείνη τη στιγμή

να μου κρατάς το χέρι

να με κοιτάς βαθιά στα μάτια

χωρίς μιλιά, χωρίς καμία ενοχή

να θυμηθούμε μόνο

όμορφες, μικρές στιγμές

που ζήσαμε κάποτε μαζί.

Να διαβάσω στα μάτια σου την υπόσχεση

πως όταν θα' ρθεί η ώρα η δική σου

θα ψάξεις να με βρεις.

Κάπου στα σύννεφα

στ' αστέρια, στο φεγγάρι.

Και χέρι-χέρι να χαθούμε στο άπειρο

εκεί όπου κανείς δε θα μπορέσει πια να μας χωρίσει.

Αδιέξοδο

Οταν την πόρτα έκλεισα

και χάθηκα μεσ' το σκοτάδι

κάποιος διαβάτης ξεχασμένος

με ρώτησε: -Πού πας;

Ο δρόμος δε βγάζει πουθενά.

Τον κοίταξα παράξενα...

- Εχασα το δρόμο της ζωής

και βρέθηκα σ' αδιέξοδο.

Επειτα.....

Σήκωσα αδιάφορα τους ώμους μου

και έμεινα εκεί, αφού κανείς

δε με περίμενε για να γυρίσω πίσω.

Πώς θα σε ψάξω να σε βρω

όταν θα' ρθεί η ώρα η ευλογημένη

αφού δεν έμαθα ποτέ

με ποια μορφή υπάρχεις.

*********

Πού ταξιδεύει η ψυχή;

Σε λαμπερά αστέρια;

Πάνω σε γκρίζα σύννεφα

ή στο βυθό της θάλασσας

κρυμμένη σε κοχύλια;

*********

Μήνυμα δεν έστειλες ποτέ

κι ας ήρθες στα όνειρά μου.

Μην είσαι δροσοσταλίδα της αυγής

ή γύρη σε ροδοπέταλα

που ενσάρκωση γυρεύεις;

Ξεκουρδίστηκε

εκείνη η παλιά κιθάρα.

Θυμάσαι;

Καθισμένοι στην ακροθαλασιά

τραγουδούσαμε πρίμο-σεκόντο

παλιά ερωτικά τραγούδια.

**********

Γλάροι, πετροχελίδονα

αηδόνια και τζιτζίκια

έσμιγαν τις νότες τους

με τα τραγούδια μας.

**********

Κι' όταν ο ήλιος έγερνε σιγά-σιγά

και το φεγγάρι πρόβαλλε

παρέα με τ' αστέρια

αποκοιμόμαστε στην άμμο

για να μας βρει μια αγκαλιά η χαραυγή.

Σιωπές

Οταν σε πρωταντίκρησα

ήταν σαν ν' ανέτειλε

για πρώτη φορά ο ήλιος.

Ενιωσα να μ' αγκαλιάζει

ένας ήλιος φωτεινός, ζεστός

από κάθε γωνιά της γης.

**********

Ηθελα να φωνάξω δυνατά.

Καλημέρα Ερωτα!

Μα μόνο σιωπή...

ανεξήγητη σιωπή...

**********

Είναι δύσκολο να μπορείς

να διαβάζεις τις σιωπές.

Κι' εσύ δεν έμαθες ποτέ ν' αφουγκράζεσαι.

Πρέπει ν' αγαπάς πολύ

για να μπορείς ν' αφουγκραστείς.

**********

Σιωπές που κρύβουν αληθινό χρυσάφι.

Χρυσάφι που δε λαμπυρίζει

μήτε αγοράζεται...

Μόνο αγάπη σου ζητά.