Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

Ξημέρωμα

Ξημερώνει.....
Το μοναχικό μου δωμάτιο
φωτίζεται ελάχιστα
από την αχνή ανταύγεια του ήλιου
που προβάλλει δειλά.....δειλά....
εκεί που η θάλασσα αγκαλιάζει
τον γαλάζιο ουρανό.
***********
Το σπίτι βουτηγμένο στη σιωπή.
Θα' ναι ζεστή η μέρα.....
Ομως εγώ κρυώνω.
Ενα δάκρυ κυλά στο παγωμένο μου μάγουλο.
Αλμυρό κι αυτό, θαλασσινό.
*************
Τι έφταιξε θεέ μου.
Ισως παγιδεύτηκα σε λάθος όνειρα.
Ισως περπάτησα σε λάθος μονοπάτια.
Μονοπάτια που με οδήγησαν στο πουθενά.
Χωρίς προορισμό......
Μονοπάτια μοναχικά.....δύσβατα.....
Μόνη τα διάβηκα μέρα.....νύχτα.....
με ήλιο.....με βροχή.....με χιόνι.....
**************
Εψαξα να βρω το όνομα του μονοπατιού.
ΖΩΗ το λένε και αναστέναξα.

Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010

Το σπουργίτι


Με το πέρασμα του χρόνου
η μορφή σου χάνεται
στο λαβύρινθο της μνήμης.
**********
Σπουργίτι θα γενώ
να' ρθώ να σου χτυπήσω
για να σου πω μια καλημέρα.
**********
Ποιός ξέρει, ίσως μ' αναγνωρίσεις
ανοίξεις το τζάμι για να μπω
μεσ' την καινούρια σου φωλιά
την απαγορευμένη.

Σάββατο 29 Μαΐου 2010

Ακουσέ με

Ακουσέ με...
Εστω και τώρα
ποτέ δεν είναι αργά
για να μαθαίνεις.
********
Πάντα ΕΣΥ μιλούσες.
Ηθελες να' χεις
τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.
Δεν έμαθες ποτέ
ν' ακούς...
********
Πώς ν' ακούσεις
τους κτύπους της καρδιάς μου;
Πώς να διαβάσεις τις αμφιβολίες
που' χαν ριζώσει στην ψυχή μου;
*********
Δεν έβαλες ποτέ μία τελεία.
Να με κοιτάξεις βαθιά στα μάτια.
Να με κρατήσεις σφιχτά από το χέρι.
Και να μ' ακούσεις...
Εστω για μια φορά!
ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Τρίτη 18 Μαΐου 2010

Σιωπές


Πόνο ατέλειωτο
κρύβουν οι σιωπές.
Αναρωτήθηκες ποτέ
τι έκρυβαν οι δικές μου σιωπές;
**********
Τη σιωπή επέλεξα
για να πνίξω το άδικο.
Ντύθηκα ψεύτικο χαμόγελο
όταν τα όνειρά μου χάθηκαν
έπνιξα τον πόνο
στης θάλασσας τα βάθη
εκεί που βασιλεύει
η απόλυτη σιωπή!

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

Παπαρούνες


Φαντάσματα

κλείνουν χρόνια πολλά

το δρόμο της ζωής μου

λες και ζητούν να με κρατήσουν

δέσμια σε μνήμες σκοτεινές.

************

Με τον απήγανο τα ξόρκισα

το παρελθόν να σβήσω.

Ανοίγω με αντικλείδι

την καγκελόπορτα

που με κρατούσε μακριά από το σήμερα

και χάθηκα σε μονοπάτια

σπαρμένα με παπαρούνες κόκκινες

σαν τη φωτιά

και μελωδίες αηδονιών

που οδηγούν σ' ένα καινούριο αύριο.

Κυριακή 9 Μαΐου 2010

Ο Καθρέφτης


Κράτησα

στα δυό μου χέρια

τον καθρέφτη.

Εκλεισα τα μάτια και κοιτάχτηκα

όπως δεν κοίταξα ποτέ τον εαυτό μου.

**************

Είδα το παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ.

Το παιδί που κυνήγησε τα όνειρά του.

Ονειρα ανεκπλήρωτα...

**************

Μήπως δεν το άφησαν

να μεγαλώσει;

ή προτίμησε παιδί να μείνει

με την ελπίδα να ζήσει

ένα καλύτερο αύριο;


ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Χρόνια σιωπής.
Χρόνια απουσίας.
Ωρες απέραντης μοναξιάς.
Σημείο συνάντησης η ακροθαλασσιά.
***************
Εκεί ξαναζωντανεύουν μνήμες.
Τα βήματά μου σέρνω κουρασμένα
πάνω στην άμμο την υγρή.
Το κύμα μουρμουρίζει
τραγούδι ερωτικό
που φέρνει δάκρυα στα μάτια.
***************
Μόνο από εδώ επικοινωνώ μαζί σου
γιατί ξέρω πόσο σου άρεσε
να περπατάς στην ακροθαλασσιά.
Το κύμα ταχυδρόμος μου.
ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ