Ξημερώνει.....Το μοναχικό μου δωμάτιο
φωτίζεται ελάχιστα
από την αχνή ανταύγεια του ήλιου
που προβάλλει δειλά.....δειλά....
εκεί που η θάλασσα αγκαλιάζει
τον γαλάζιο ουρανό.
***********
Το σπίτι βουτηγμένο στη σιωπή.
Θα' ναι ζεστή η μέρα.....
Ομως εγώ κρυώνω.
Ενα δάκρυ κυλά στο παγωμένο μου μάγουλο.
Αλμυρό κι αυτό, θαλασσινό.
*************
Τι έφταιξε θεέ μου.
Ισως παγιδεύτηκα σε λάθος όνειρα.
Ισως περπάτησα σε λάθος μονοπάτια.
Μονοπάτια που με οδήγησαν στο πουθενά.
Χωρίς προορισμό......
Μονοπάτια μοναχικά.....δύσβατα.....
Μόνη τα διάβηκα μέρα.....νύχτα.....
με ήλιο.....με βροχή.....με χιόνι.....
**************
Εψαξα να βρω το όνομα του μονοπατιού.
ΖΩΗ το λένε και αναστέναξα.



