Το σπουργίτι

Με το πέρασμα του χρόνου
η μορφή σου χάνεται
στο λαβύρινθο της μνήμης.
**********
Σπουργίτι θα γενώ
να' ρθώ να σου χτυπήσω
για να σου πω μια καλημέρα.
**********
Ποιός ξέρει, ίσως μ' αναγνωρίσεις
ανοίξεις το τζάμι για να μπω
μεσ' την καινούρια σου φωλιά
την απαγορευμένη.

Ακουσέ με

Ακουσέ με...
Εστω και τώρα
ποτέ δεν είναι αργά
για να μαθαίνεις.
********
Πάντα ΕΣΥ μιλούσες.
Ηθελες να' χεις
τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.
Δεν έμαθες ποτέ
ν' ακούς...
********
Πώς ν' ακούσεις
τους κτύπους της καρδιάς μου;
Πώς να διαβάσεις τις αμφιβολίες
που' χαν ριζώσει στην ψυχή μου;
*********
Δεν έβαλες ποτέ μία τελεία.
Να με κοιτάξεις βαθιά στα μάτια.
Να με κρατήσεις σφιχτά από το χέρι.
Και να μ' ακούσεις...
Εστω για μια φορά!

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Σιωπές

Πόνο ατέλειωτο
κρύβουν οι σιωπές.
Αναρωτήθηκες ποτέ
τι έκρυβαν οι δικές μου σιωπές;
**********
Τη σιωπή επέλεξα
για να πνίξω το άδικο.
Ντύθηκα ψεύτικο χαμόγελο
όταν τα όνειρά μου χάθηκαν
έπνιξα τον πόνο
στης θάλασσας τα βάθη
εκεί που βασιλεύει
η απόλυτη σιωπή!

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Παπαρούνες

Φαντάσματα

κλείνουν χρόνια πολλά

το δρόμο της ζωής μου

λες και ζητούν να με κρατήσουν

δέσμια σε μνήμες σκοτεινές.

************

Με τον απήγανο τα ξόρκισα

το παρελθόν να σβήσω.

Ανοίγω με αντικλείδι

την καγκελόπορτα

που με κρατούσε μακριά από το σήμερα

και χάθηκα σε μονοπάτια

σπαρμένα με παπαρούνες κόκκινες

σαν τη φωτιά

και μελωδίες αηδονιών

που οδηγούν σ' ένα καινούριο αύριο.

Ο Καθρέφτης

Κράτησα

στα δυό μου χέρια

τον καθρέφτη.

Εκλεισα τα μάτια και κοιτάχτηκα

όπως δεν κοίταξα ποτέ τον εαυτό μου.

**************

Είδα το παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ.

Το παιδί που κυνήγησε τα όνειρά του.

Ονειρα ανεκπλήρωτα...

**************

Μήπως δεν το άφησαν

να μεγαλώσει;

ή προτίμησε παιδί να μείνει

με την ελπίδα να ζήσει

ένα καλύτερο αύριο;

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Χρόνια σιωπής.

Χρόνια απουσίας.

Ωρες απέραντης μοναξιάς.

Σημείο συνάντησης η ακροθαλασσιά.

***************

Εκεί ξαναζωντανεύουν μνήμες.

Τα βήματά μου σέρνω κουρασμένα

πάνω στην άμμο την υγρή.

Το κύμα μουρμουρίζει

τραγούδι ερωτικό

που φέρνει δάκρυα στα μάτια.

***************

Μόνο από εδώ επικοινωνώ μαζί σου

γιατί ξέρω πόσο σου άρεσε

να περπατάς στην ακροθαλασσιά.

Το κύμα ταχυδρόμος μου.

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Τι κρίμα!

Ολα άλλαξαν

ο ήλιος δεν λάμπει

όπως πρώτα

το φεγγάρι

είναι πια θαμπό

η γη τυλιγμένη σε μαύρο σύννεφο.

Τα δένδρα

δεν είναι πια πράσινα

τα φύλλα τους

μοιάζουν κι αυτά

πεθαμένα

τα κλαδιά τους ξερά.

Τα λουλούδια

έχασαν τη μυρωδιά τους

μαράθηκαν.

*************

Ολα άλλαξαν

και οι άνθρωποι

δεν είναι πια ίδιοι

μοιάζουν κλεισμένοι

στον εαυτό τους

στα προβλήματά τους

δεν επικοινωνούν

έχασαν αυτό

που τους έκανε

να ξεχωρίζουν.

**********

Τα σπίτια κουτιά

κουτιά στημένα

τό'να δίπλα στ' άλλο

κι όμως τόσο απόμακρα

χωρίς κήπους να μοσχοβολούν

γιασεμί, υάκινθο και σμύρνα.

************

Η γειτονιά χάθηκε

και μαζί μ' αυτή

χάθηκαν και οι βεγγέρες

το καλοκαίρι

στους κήπους τους ολάνθιστους

και το χειμώνα

γύρω από την όμορφη, παράξενη

μυρωδιά του μαγκαλιού

που σε μεθούσε.

***********

Ομορφα χρόνια

όμορφες αναμνήσεις

αναμνήσεις που σε κάνουν

να ξαναγίνεσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ ΦΥΛΛΑ