Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Θάλασσα.


Στη γαλάζια θάλασσα έδωσα πολύ αγάπη.
Ήξερα ότι δε θα με προδώσει ποτέ.
Σε σένα θάλασσα εμπιστεύτηκα μυστικά ανείπωτα.
Σε σένα άνοιξα την ψυχή μου,
σε σένα εμπιστεύτηκα μυστικά …χαρές και λύπες.
Ήξερα πως δε θα με πρόδιδες ποτέ.
Τα έπαιρνε το κύμα και τα ταξίδευε μακριά
να μη δω το δάκρυ σου…να μην ακούω το τραγούδι σου.
Θέλω να σ’ αγκαλιάσω και να σου πω ευχαριστώ
αλλά πάντα καταφέρνεις να ξεφεύγεις αφήνοντας με
πάλι μόνη να αγναντεύω το πέλαγος!


Ρ.Β.

2 σχόλια:

Apokalipsis999 είπε...

Το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας, εκπέμπει μια γοητευτρική μαγεία που χαλαρώνει το νου και την ψυχή... Και το καλοκαίρι έρχεται...

Ρένα είπε...

Ας είναι ένα όμορφο καλοκαίρι να πάρει το κύμα ό,τι μας πονά σήμερα στον τόπο τούτο που ζήλεψαν πολύ και θέλουν να τον καταστρέψουν!