Τρίτη, 30 Απριλίου 2013



Πόσο ανόητη υπήρξα!
Σε κοίταζα…σε χάιδευα…
Μα ξέχασα να διαβάσω
την πίσω σελίδα που έκρυβες επιμελώς.

Όταν σε κοίταζα  προσπαθούσα συχνά να συλλαβίσω
εκείνα τα κρυφά κομμάτια της ψυχής σου.
Τσαλακωμένες σελίδες…σελίδες δυσανάγνωστες
γεμάτες ακαταλαβίστικα γράμματα.

Τώρα ξέρω τι έκρυβες σε κείνα τα κρυφά μέρη
της ψυχής σου. Μα είναι τόσο αργά!
Προσπαθώ χρόνια  να σβήσω
με γομολάστιχα το παρελθόν.

Ρ.Β

4 σχόλια:

Apokalipsis999 είπε...

Τα λάθη είναι για να παράγουν γνώση προς αποφυγή τους!
Οι άνθρωποι πάντα θα αφήνουν πίσω τους κάποιο στίγμα. Και οι κακές αναμνήσεις δεν σβήνουν. Απλά εμπλουτίζονται με καλύτερες!

Ρένα είπε...

Καλημέρα Σταμάτη. Εύχομαι Καλή Ανάσταση σε σένα και σε όσους αγαπάς.Συμφωνώ απόλυτα...Η ζωή και τα λάθη, μας διδάσκουν.

Μαρια Νικολαου είπε...

Έτσι ειναι οι ανθρωποι Ρένα μου.
Φταίμε και μεις βεβαια που αγαπάμε όλες τους τις πλευρές. Αλλα αυτό ειναι ο Έρωτας έτσι κι αλλιώς...

Καλημέρα και καλό μήνα

Ρένα είπε...

Πάντα Μαρία μου τα λάθη πληρώνονται.Μα γι' αυτό λένε ότι αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις. Καλημέρα και καλό μήνα.