Κυριακή, 21 Απριλίου 2013



Ηταν εκείνη την ώρα
που τρεμοσβήνουνε τ’ αστέρια
για να χαθούν σιγά-σιγά με το πρώτο χάραμα.
Αφησες το χέρι μου και μου είπες:

-Φεύγω!

Το ήξερα από την αρχή πως ο έρωτας αυτός
ήταν τυλιγμένος στην ομίχλη.
Τίποτε δεν ήταν ξάστερο
τίποτε δεν ήταν αληθινό.

Εφυγες…Χωρίς να γυρίσεις ούτε μια στιγμή
να κοιτάξεις πίσω σου, με το κεφάλι σκυφτό.

Κοίταξα με δάκρυα στα μάτια τον ουρανό
και παρακάλεσα το μικρό μου αστεράκι
να μη φύγει και χαθεί με τη χαραυγή.
Μάταια! Αύριο πάλι μου είπε τρεμοσβήνοντας.
Και χάθηκε στον απέραντο γαλάζιο ουρανό.

Ρ.Β.


7 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Έτσι ειναι οι αγαπες τελικά...
Φεύγουν

Ρένα είπε...

Αν είναι έτσι τότε γιατί έρχονται;

Μαρια Νικολαου είπε...

Η πιο σωστή παρατήρηση που άκουσα ποτέ. Γράψε το στο φβ αυτό.
"Αφού οι αγάπες φεύγουν τότε γιατί έρχονται";
Εξαιρετική παρατήρηση πράγματι.
Καλή μέρα και καλή εβδομάδα Ρένα μου

Apokalipsis999 είπε...

Η αγάπη όταν είναι ουσιαστική, δεν φεύγει! Το κακό είναι ότι με τους ανθρώπους ίσως δεν έρθει ποτέ!

Αλλά επειδή μάθαμε τους ενθουσιασμούς και τους επιπόλαιους έρωτες να τους λέμε «αγάπες», μάθαμε και να τους διώχνουμε και να τους βλέπουμε να ξεφουσκώνουν και να φεύγουν!

Ρένα είπε...

ApkalliPSIS.
Υπάρχει στην εποχή μας ουσιαστική αγάπη; Νομίζω τα αισθήματα γενικά έχουν εξαφανιστεί στην εποχή μας για να δόσουν τη θέση τους στον ατομικισμό και στην αδιαφορία.Καλημέρα.

andrik είπε...

ωραιο το blog σου!!!
Καλως σε βρηκα..!!!

Ρένα είπε...

Σ'ευχαριστώ πολύ!Χαίρομαι που βρεθήκαμε, το έχουμε τόσο ανάγκη.