Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013



Σε όλη μου τη ζωή
ταξίδεψα σε δύο θάλασσες.
Η μία ήταν ήρεμη…γαλήνια…
Ταξίδευα με γνώμονα τη λογική.

Η άλλη ήταν άγρια… τρικυμισμένη…
ταξίδευα επικίνδυνα
με φόβο να χαθώ για πάντα.
Μπορώ όμως να πω πως ήταν
οι ωραιότερες μέρες της ζωής μου.

Η ζωή χωρίς ρίσκο δεν έχει νόημα κανένα.

Σε απόκρημνα βράχια μπορεί να τσάκισα
τόσα και τόσα όνειρα μα όσο σκέφτομαι
ότι θα ταξιδεύουν σε θάλασσες γαλάζιες
η ψυχή μου γεμίζει γαλήνη κι ομορφιά.

Ρ.Β.

4 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Είναι υπέροχο να ταξιδεύουν τα όνειρά μας κι ας ειναι και σε φουρτουνιασμένες θαλασσες.

Ρένα είπε...

Δεν είναι αλήθεια;

Apokalipsis999 είπε...

Και η ήρεμη θάλασσα είναι ένα ρίσκο! Κρύβει αρκετές παγίδες!
Γι' αυτό μεταξύ φουρτουνιασμένης θάλασσας και της γαλήνιας, προτιμώ... το απάνεμο λιμάνι και να χαζεύω τις θάλασσες και όσους ταξιδεύουν!
Εξάλλου τα όνειρα είτε εντός είτε εκτός θαλάσσης, δεν εκπληρώνονται...

Ρένα είπε...

Εχεις δίκιο τα ονειρα δεν εκπληρώνονται. Ομως ας υπάρχουν για να ομορφαίνουν τη ζωή μας.Καλησπέρα Σταμάτη.