Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Καντούνια

Πώς να ξεχάσω
εκείνα τα ανοιξιάτικα βράδια.
Σεργιανούσαμε στα σκοτεινά καντούνια
γεμάτα μυρωδιές πράσινου σαπουνιού
φρεσκοπλημένων σεντονιών
που κρέμονταν από παράθυρο σε παράθυρο.
************
Πιασμένοι χέρι-χέρι
γελούσαμε όταν μας έλουζαν σταγόνες
καθαρού νερού που έσταζαν επάνω μας.
Πόσα όνειρα δεν κάναμε!!!
Πόσες υποσχέσεις δε δώσαμε!!!
*************
Επειτα βουτούσαμε στα ήρεμα νερά του Ιονίου.
Η ολόγιομη σελήνη μας κρατούσε συντροφιά
χαμογελώντας πονηρά με τα παιχνίδια μας.
Ετσι μας εύρισκε το γλυκοχάραμα.
**************
Που πήγαν τόσα όνειρα;
Πώς καταφέραμε να ζούμε σήμερα
στη μοναξιά παρέα με τις αναμνήσεις;



10 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω πάει ποτέ εκεί... Θα ναι σίγουρα πολύ όμορφα.
Ετσι ειναι Ρένα μου. Μας μένουν παντα οι αναμνήσεις.Τουλαχιστον να ναι ευχαριστες.

Καλησπέρα.Φιλί.

Ρένα είπε...

Θα κανονίσουμε να πάμε και να σε ξεναγήσω.Καληνύχτα.

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

Όμορφη πόλη ..όμορφες στιγμές
γεμάτες Ηλιο γεμάτες άρωμα και χρώμα..
Όνειρα που ίσως δεν πραγματοποιήθηκαν ..χάρισαν όμως γεύση και μυρωδιές που έδωσαν ώθηση στην ψυχή ν αντέξει το ταξιδι...
Την πιο γλυκιά μου καλήμέρα για ένα όμορφο Σ/Κ..
Σε φιλώ γλυκά

Ρένα είπε...

Πράγματι είναι ένα όμορφο νησί.Ομορφα
γραφικά καντούνια γεμάτα χρώματα και μυρωδιές. Θαυμάσιες ακρογιαλιές που όμως όλα έχουν αλλάξει λόγω του τουρισμού. Ο Λορέντζος Μαβίλη στο ποίημά του "Καρδάκι" είπε ότι όποιος πιει νερό από το Καρδάκι αφήνει για πάντα την καρδιά του εκεί.Κι εγώ την πάτησα!Σε φιλώ.

Apokalipsis999 είπε...

Η άνοιξη ανθίζει τον έρωτα
και το καλοκαίρι φουντώνει!
Οι εποχές έρχονται και φεύγουν,
μα καντούνια εκεί θα είναι
και θα περιμένουν!
Το άλμπουμ των αναμνήσεων
πάντα θα έχει άδεια φύλλα
που θα περιμένουν να συμπληρωθούν!

Ρένα είπε...

Apokalipsis999
Ας ελπίσουμε πως θα μείνουν πάντα γραφικά για ρομαντικούς περιπάτους.
Αν και σήμερα έχουν αλλοιωθεί από τουριστικά μικρομάγαζα. Καλή Κυριακή. Σ' ευχαριστώ για το πέρασμά σου.

Ανώνυμος είπε...

Αχ αυτό το συναίσθημα! Αυτό το χθες που όταν ζωντανεύει γεμίζει νου και ψυχή... και αφήνει γεύση πικρόγλυκη...

Ρένα είπε...

Ευτυχώς που υπάρχει ένα μικρό πολύ μικρό χθες και μας γεμίζει λίγο την άδεια σήμερα ζωή μας.Καλημέρα Μελίτα μου.

Ανώνυμος είπε...

ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ! ΤΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ!ΛΕΣ ΚΑΡΤ-ΠΟΣΤΑΛ ΖΩΓΡΑΦΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ.ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΙΝΕΛΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΗ...

Η ΦΙΛΗ ΣΟΥ ΠΟΥ ΣΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ.

Ρένα είπε...

Ευχαριστώ Ανώνημη αναγνώστρια.