Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Ενα κόκκινο τριαντάφυλλο

μου πρόσφερες.....

Είπες....-Με όλη την αγάπη μου.

Μα ξέχασες τ' αγκάθια του

να βγάλεις.

Μάτωσα χέρια και καρδιά

χωρίς ο χρόνος να μπορέσει

να γιάνει τις πληγές...

8 σχόλια:

Apokalipsis999 είπε...

Το άρωμα του ρόδου ενίοτε, έχει ακριβό κόστος! Ο πανδαμάτωρ χρόνος, γιατρεύει πληγές μα χρειάζεται και προσπάθεια.

Μαρια Νικολαου είπε...

Ξέρεις Ρένα μου...δεν φταίει εκείνος τελικά.Έδωσε το τριαντάφυλλο αυθεντικό όπως ήταν... Εσύ (εμείς) έπρεπε να προσέξεις πως θα το αγγιξεις...
Δεν φταινε παντα οι αλλοι. Ειμαστε για πολλά υπεύθυνοι και μεις

Ρένα είπε...

Apokalipwis 999. Nαι είναι ακριβό το κόστος αλλά έχει και κάποια μαγεία...δεν νομίζεις κι ας πονάει
κι ας ματώνει...Οσο για τις πληγές
δύσκολο να επουλωθούν.

Ρένα είπε...

Συμφωνώ απόλυτα Μαρία μου...Τα λάθη πληρώνονται και μάλιστα ακριβά.Πάντα από μικρή μου άρεσε να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου.

Ανώνυμος είπε...

Ρένα μου με τρόμαξε η φωτό με το αίμα...
Σου παραθέτω μια άλλη όψη για το ρόδο που έγραψε ένα μικρός φίλος μας, τον ξέρεις: "Το κόκκινο του τριαντάφυλλου συμβολίζει την αγάπη μου για εσένα.Τ΄ αγκάθια συμβολίζουν την αρνητική σου απάντηση που προσπαθώ ν΄ αλλάξω".
Άσχετο θα μου πεις, αλλα αυτό σκέφτηκα. Φιλάκια Μελίτα

Ρένα είπε...

Το αίμα είναι κάθαρσης Μελίτα μου.
Ετσι καθαρίζει η πληγή και με το χρόνο επουλώνεται. Εκείνη η πληγή που δεν κλείνει είναι η πληγή της καρδιάς.

Madeleine είπε...

Ρένα, είναι φρικτή η φωτογραφία που διάλεξες... Με τα αγκάθια μεγαλώνουμε...

Ρένα είπε...

Madeleine Πόσο χαίρομαιπου σε βλέπω εδώ. Πράγματι είναι φρικτή αλλά έχει μεταφωρική έννοια. Η διαδρομή μας στη ζωή είναι συχνά γεμάτη αίμα.
Τη στιγμή αυτή ο ελληνικός λαός ματώνει...Mια ζεστή Καλημέρα.