Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011

Μελτέμι


Το μελτέμι δεν σταμάτησε
ούτε στιγμή να σηκώνει κύματα.
Εσύ δεν ήσουν πλάι μου.
Εφυγες χωρίς ένα αντίο.
********
Πέταξα στα βότσαλα τα ρούχα μου
και ό, τι με κρατά κοντά στη θύμησή σου
πήρα ένα τεράστιο κύμα αγκαλιά
και τ' άφησα να με παρασύρει
στο υπέροχο βασίλειο του βυθού
της σιωπής και της γαλήνης.

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

Μεσάνυχτα



Μεσάνυχτα!
Το εκκρεμές χτυπά μονότονα
μια μέρα ακόμα είναι παρελθόν.
*********
Του ρολογιού τους δείκτες
να γυρίσεις πίσω δεν μπορείς.
Βρέχει!...Οι δρόμοι ερήμωσαν
κι εγώ πίσω από τις κλειστές γρίλιες...
Μετράω λάθη...
Η μυρωδιά της βροχής εισχωρεί
βαθιά στα πνευμόνια μου.
********
Κλείνω το παράθυρο...
παίρνω το μαξιλάρι αγκαλιά.
Σβήνω το φως!

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

Μη μ' αγγίζεις...
Στάζω αίμα...
Ο χρόνος δε στάθηκε ικανός
να επουλώσει πληγές
που ο εγωισμός σου
χάραξε πολύ βαθιά
στο σώμα...στην ψυχή...
********
Επνιξα τον πόνο
στη σιωπή της νύχτας.
Ξέπλυνα το αίμα
στην αγκαλιά της θάλασσας
και χάθηκα θαμποχαράματα
στην καταχνιά του δάσους.

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011


Ταξίδεψα
στην αγκαλιά του Μορφέα.
Ηταν από τα ωραιότερα ταξίδια
της κατακερματισμένης μου ζωής
αφού ξανάζησα
τις πιο γλυκές στιγμές μου.
********
Ασε με λοιπόν να ξεχαστώ
στην ομορφότερη αγκαλιά
του Ονείρου!

Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011


Νέκταρ απλόχερα
μου πρόσφερες να πιω
μα είχε στον πάτο δηλητήριο
που με οδήγησε σε θάνατο αργό.
*********
Δεν θα' θελα να φύγω
χωρίς να σου κρατώ το χέρι.
Να πάρω από το άρωμά σου
μη και βρεθούμε κάπου εκεί...
ανάμεσα στα σύννεφα.



Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011


Τα κρύα βράδια του χειμώνα
εγκλωβισμένη στους τέσσερις τοίχους
του μοναχικού σπιτιού μου
κρυφοκοιτάζω πίσω από τις κλειστές γρίλιες.
*********
Ενα ξεχασμένο συννεφάκι
πέρασε χαμηλά...
Το αγγίζω απαλά και το παρακαλώ
να με ταξιδέψει στην παραδεισένια
γειτονιά των αστεριών
μακριά από τη μοναξιά
που έχει φωλιάσει στην ψυχή μου.

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Πολύ αργά

Ηρθες πολύ αργά
για να μου πεις το πόσο με αγάπησες.
Αναρωτιέμαι.
Εχει πια καμιά αξία, σήμερα;
Αφού εσύ κι εγώ κάπου χαθήκαμε.
Τραβήξαμε δρόμους παράλληλους
για να συναντηθούμε σήμερα.
Αξία πια δεν έχει το παρελθόν ν' ανασκαλεύουμε.
Οι δρόμοι μας ποτέ δεν συναντήθηκαν.
Δεν έχουμε ούτε παρόν, ούτε μέλλον.
Ας πούμε Αντίο....Φιλικά...
Είναι πολύ αργά για σένα και για μένα.