Ποτάμι ορμητικό
παρασύρει στο διάβα του
ό,τι προσπαθεί να το διασχίσει.
**************
Η φύση γύρω οργιάζει.
Κελαηδήματα αηδονιών
κοάσματα βατράχων
ήχοι γάργαρων νερών
στο ταξίδι τους προς το πέλαγος
είναι ό,τι μπορεί να γαληνέψει την ψυχή.
************
Θα' θελα να ζήσω για πάντα εδώ.
Ρίζα να γίνω να μη μπορεί
ανθρώπου χέρι να με πάρει.
**************
Προσπαθώ να περάσω
τ' ορμητικό ποτάμι.
Πατώ σε πέτρες κοφτερές
τα πόδια ματώνουν
όμως δε σταματώ
πρέπει να διασχίσω το ποτάμι
που λέγεται ΖΩΗ.
Κι' ας με κερδίσει ο θάνατος.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Είναι αλήθεια οδυνηρό
να έρχεται η στιγμή που θα πρέπει
να πακετάρεις τη ζωή σου
παίρνοντας μαζί σου ίσως μια φωτογραφία
κάποια γράμματα μισοσβησμένα
και δακρυσμένη να κλείνεις
πίσω σου την πόρτα μ' ένα πικρό αντίο.
Κάποιοι αποχαιρετισμοί
μοιάζουν αλήθεια με μικρούς θανάτους.

Το βέλος καρφώθηκε
βαθιά στο μέρος της καρδιάς
τόσο πολύ βαθιά...αιμοραγεί ακόμα
σαράντα χρόνια τώρα.

Απλώνω τα χέρια να σ' αγγίξω

μα δε σε φτάνω πια.

Τόσο κοντά στη σκέψη.

Τόσο νωπές οι μνήμες

μα τόσο μακριά ...εσύ!

********

Μόνο στα όνειρά μου μπορώ

να σ' αγγίξω

να χαϊδέψω

τα κατάσπρά σου τα μαλλιά

να σου ψιθυρίσω γλυκά στ' αυτί

το πόσο ακόμα σ'αγαπώ!

*******

Μα εσύ μένεις απόμακρος...βουβός...

ίσως από τύψεις.

Ενιωσες άραγε ποτέ συγνώμη να ζητήσεις;
Ή τα λόγια ήτανε πλαστά

όταν πουλούσες υποσχέσεις.

Δυο ψεύτικα φτερά

μου χάρισαν σαν ήμουνα παιδί

και νόμισα, η ανόητη

πως θα μπορούσα να πετάξω.

*********

Τα όνειρα τσακίστηκαν

στο πρώτο πέταγμά μου!

Κουράστηκα

Κουράστηκα...

Κουράστηκα στ' αλήθεια

να σε περιμένω.

Ο χρόνος μ' άγγιξε

στο σώμα, στην ψυχή

μα όχι στην καρδιά.

Αυτή ανθίσταται στο χρόνο

παραμένει νέα κι αγαπά

πονά σε κάθε θύμησή σου.

*********

Κοιτάζω με δέος την πέρα όχθη

πώς να τη διαβώ

χωρίς να σε κρατώ από το χέρι;

Αν η ψυχή μου ταξιδέψει σε σύννεφο επάνω

θα γράψω με ηλιαχτίδες λαμπερές.

Σ' αγαπώ!!!