Μου άρεσε από παιδί
να σβήνω το φως
και να χάνομαι
κάτω από την παιδική μου
την κουβέρτα.
*******
Επλαθα μέσα στο σκοτάδι
ένα κόσμο παραμυθένιο
όπου κανείς δεν μπορούσε
να εισχωρήσει.
*******
Λες και το ήξερα
πως έπρεπε να μάθω
από πολύ νωρίς να ζω
στον κόσμο τον περίεργο της μοναξιάς.

Ονειρα

Γέμισα το μαξιλάρι μου όνειρα...
Τις νύχτες ένα...ένα...
προτού σβήσω το φως
και πω μια καληνύχτα
ξετρύπωνα τα όνειρά μου
κι έφευγα για τόπους ονειρικούς.
*********
Κόσμος μαγευτικός!
**********
Ταξίδια ονειρεμένα
ανάμεσα σε χρυσαφένια σύννεφα
να κοιτάς τον κόσμο από ψηλά
μ' ένα χαμόγελο ειρωνικό
γιατί κατάφερες ν' αποδράσεις.
**********
Εφιάλτης η επιστροφή στην πραγματικότητα.

Ξύπνησα

σε περιβόλι μέσα

σπαρμένο από κόκκινα σαν τη φωτιά

τριαντάφυλλα που έσταζαν

δροσοσταλίδες της αυγής.

***********

Απλωσα τα χέρια μου

σταγόνες να μαζέψω

να πιω για να μεθύσω

από το Νέκταρ

που κρύβει τ' άρωμά τους.

***********

Τι κρίμα!

Ονειρο ήταν και χάθηκε!

Αρωμα απ' τα παλιά.

Το κέρδος άλλαξε τη ζωή.

Πώς να ξεχάσεις

τα δύσκολα παλιά εκείνα χρόνια;

Πόλεμος... Φτώχεια.. Δυστυχία...

************

Μα τότε, ήτανε όλα πιο όμορφα.

Είχαμε ώρα. Κουβεντιάζαμε..

Χαμογελούσαμε..Ελπίζαμε...

Η γειτονιά γέμιζε τα βραδινά μας.

Ο κήπος ολάνθιστος, σκόρπιζε

μυρωδιές άνοιξης.

************

Δεν είναι το ίδιο πια σήμερα.

Τρέχουμε....Τρέχουμε....

Κυνηγάμε το χρήμα.

Πόρτες κλειστές.

Απομόνωση... Απόγνωση...

Το χαμόγελο έσβησε από τα χείλη.

Αναρωτιέμαι συχνά. Γιατί;

Φορτίο

Πόσες φορές

να πολλαπλασιάσω τον πόνο

για να καταλάβεις το φορτίο

που κουβαλάω στην ψυχή μου.

Δεν είναι μόνο πόνος μιας μέρας

είναι ολόκληρη ζωή.

**********

Πρέπει να βρω τον τρόπο

της αφαίρεσης, της λήθης.

Πρέπει να ξαναδώ τον ήλιο

πρωί...πρωί... με το χάραμα

να πω Καλημέρα Ζωή.

Να διαγράψω το χθες.

***********

Μα γίνεται; Δεν γίνεται νομίζω.

Δειλινό.

Ο ήλιος έριχνε

στα ήρεμα νερά του Ιονίου

τις ηλιαχτίδες του

προτού βουτήξει

και χαθεί εκεί που ανταμώνει

ο ουρανός τη θάλασσα.

********

Τα βήματά μου

μ' έφεραν στο βράχο εκείνο, θυμάσαι...

όπου είχαμε χαράξει

τα ονόματά μας

ψελλίζοντας όρκους αιώνιας αγάπης.

********

Το βλέμμα μου έψαξε

τα σημάδια που είχαμε

πίσω μας αφήσει.

Μάταια, η αρμύρα της θάλασσας

τα είχε σβήσει από καιρό.

Δεν ξέρω αν κι εγώ θυμάμαι ακόμα

τ' όνομά σου!

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Δεν ξέρω
πότε κόλλησε
και δεν μπορώ να γυρίσω
σελίδα στη ζωή.
*******
Σήμερα...Αύριο...Μεθαύριο...
*******
Εμεινα στο χθες.
Προσπαθώ να γυρίσω σελίδα.
Αν δεν τα καταφέρω
χωρίς αύριο δεν υπάρχει
ούτε συνέχεια...ούτε ζωή...ούτε όνειρα.