Λησμονιά

Οταν την πόρτα

έκλεισες

αφήνοντας πίσω σου συντρίμμια

δε φρόντισες

τρόπο να βρεις

να κλείσεις τούτη την πληγή

που αιμορραγεί ακόμα.

**********

Τη λησμονιά σου

γύρεψα παντού

σε δάση, σε λαγκάδια

σ' απρόσιτες βουνοκορφές

στης θάλασσας τα βάθη.

************

Μα όσο κι αν προσπάθησα

την εικόνα σου

δεν μπόρεσα

να σβήσω από τη μνήμη.

************

Ολα τα χρόνια αυτά

που κύλησαν μακριά σου

δεν έπαψα ούτε στιγμή

να σου κρατώ το χέρι νοερά.

************

Επαιρνα δύναμη

τη μοναξιά μου να νικήσω

με μόνη ελπίδα μια μέρα

να σε ξαναβρώ.

*************

Ξέρω πως είναι όνειρο τρελό

μα όταν πάψεις πια να ονειρεύεσαι

δεν έχει νόημα κανένα η ζωή.

ΗΧΟΙ ΚΟΧΥΛΙΩΝ

Το βράδυ εκείνο

την πόρτα έκλεισα

και βγήκα στη βροχή

για να ξεπλύνω

τη θύμησή σου

το άγγιγμά σου

στο κορμί

και στην ψυχή.

*****

Πέταξα τα κλειδιά

μέσα στη λάσπη

να χαθούν εκεί

όπου ανήκουν.

Να μη σκεφτώ ούτε στιγμή

πως θα μπορούσα να σε συγχωρήσω.

******

Εσύ, πίσω μου έσβησες τα φώτα...

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Κοχύλια

Ηχους παράξενους, μελωδικούς

έχουν τα κοχύλια.

Ηχους από το βυθό της θάλασσας

σε ταξιδεύουν σε πέλαγα ανοιχτά.

***************

Τραγούδια ερωτικά, θλιμμένα

γυναίκας

που κλαίει τον πόνο της βουβά.

***************

Πώς να τα γράψω στο πεντάγραμμο

δεν έχουν νότες να γραφτούν

είναι τραγούδια θαλασσών

στη θάλασσα γεννήθηκαν

κύματα θα τα πάρουν.

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ

Φυγή

Πόσο μα πόσο θα' θελα

τώρα που έχουν όλοι φύγει

να μπω κι εγώ σ' ένα βαπόρι

ν' ανοιχτώ στο πέλαγο.

*********

Ν' αφήσω πίσω τη στεριά

κι έτσι με μία μονοκονδυλιά

να σβήσω το χτες

απ' τη ζωή μου.

*********

Να κοιτάξω βαθιά

μεσ' τα γαλάζια τα νερά

τις μέρες που θα' ρθούν.

**********

Τα βράδια στην πρύμνη ακουμπισμένη

να κοιτάξω τον ξάστερο

γαλάζιο ουρανό

να μετρώ τ' αστέρια.

***********

Δεν μπορεί, κάποιο θα ξεχωρίσω

θα' ναι αυτό τ' αστέρι μου.

Θ' απλώσω το χέρι

θα το κλείσω

στη φούχτα μου σφιχτά

για να φωτίζει

τα σκοτεινά

μοναχικά μου βράδυα.

Φθινωπορινά Φύλλα.

Αποχαιρετισμός

Αφησέ με σε παρακαλώ...να φύγω.

Μη μου κρατάς το χέρι

μη με κοιτάς βαθιά στα μάτια.

...............

Κουράστηκα...προσπάθησε να καταλάβεις.

Η σιωπηλή κραυγή απελπισίας σου

δε με αφήνει ν' αναπαυθώ.

.................

Θα φύγω... ξέρω ο πόνος

θα' ναι για σε αβάσταχτος.

Ομως εγώ θα' μαι κοντά σου.

Θα σε κοιτώ με το φως του φεγγαριού

θα σου χαμογελώ κρυμμένος πίσω από τ' άστρα

και στο ξεκίνημα της χαραυγής

θα στέλνω τις πρώτες ηλιαχτίδες

στο κρεββάτι του πόνου και της ηδονής

να σε ζεσταίνουν.

..................

Μη ξεχνάς παντοτινός κανείς δεν είναι.

ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΈΣ ΝΟΤΕΣ

Δεν μπόρεσα

ποτέ να καταλάβω

αν χάθηκε ο ήλιος

πίσω από τα ψηλά βουνά

ή τα βουνά έκρυψαν τον ήλιο

και χάθηκε το φως

από τον τόπο τούτο.

.............

Ομως ούτε για μια στιγμή

δε χάθηκε η ελπίδα

μια μέρα να σηκωθεί ψηλά

και να γεμίσει τα σκοτάδια, φως

να ζεστάνει τα παγωμένα

κορμιά των καταφρονεμένων.

ΗΧΟΙ ΚΟΧΥΛΙΩΝ

Σούρουπο

Σουρουπώνει.

Το κρύο τσουχτερό.

Ενα ψιλό χιονάκι

μάζεψε από νωρίς

τους τελευταίους διαβάτες.

...................

Καθισμένη μόνη

πίσω απ' το τζάμι

κοιτάζω θλιμμένα

τον έρημο δρόμο.

Παγωμένα

τρομαγμένα πουλιά

ψάχνουν τη φωλιά τους.

...................

Ζεστή αναπνοή

θολώνει το τζάμι

η μορφή σου

διαγράφεται θολή.

Μορφή σβησμένη

χρόνια πολλά

από τη θύμηση.

.................

Η καρδιά σκιρτά

ραγίζει, θυμάται

μνήμες νεανικές.

Πόσο με πόνεσες αλήθεια.

Απλώνω το χέρι

διαγράφω

με μια κίνηση

το παρελθον.

ΦΘΙΝΩΠΟΡΙΝΑ ΦΥΛΛΑ