Το βλέμμα μου σταματά

εκεί που το γαλάζιο τ' ουρανού

αγγίζει το γαλάζιο της θάλασσας.

Εκεί θέλω να πάω.

Ισως κάτι κρύβεται.

Ενας κόσμος όμορφος, καινούριος!

Νοσταλγικές Νότες

Σ' όλη μου τη ζωή

κυνήγησα το άπιαστο.

Σκαρφάλωσα

σε βράχια απόκρημνα

να φυτέψω η τρελή

κυκλάμινα!

Νοσταλγικές Νότες

Ασε με

μη με ξυπνάς

ψάχνω να βρω

φυγή στα όνειρά μου.

Ασε με να ταξιδέψω

σε άλλους κόσμους

μακρινούς

να συναντήσω

ψυχές αγαπημένων

να ξαναζήσω

τα παλιά.

Μη με ξυπνάς

γιατί ποιός ξέρει

στον κόσμο

των ονείρων μου

μπορεί και

να' μαι ευτυχισμένη.

ΗΧΟΙ ΚΟΧΥΛΙΩΝ

Αδειασμα ψυχής

ο στίχος.

Αστείρευτη πηγή

τα συναισθήματα

σου κόβουν την ανάσα.

Σκιές από το χτες

γεμίζουνε τη μοναξιά μου.

Σκιές χωρίς μιλιά

περνούν αθόρυβα μπροστά μου.

Απλώνω το χέρι

να σ' αγγίξω

να χαϊδέψω

τα γκρίζα σου μαλλιά.

Μάταια.

Η σκιά σου

γλιστρά

χάνεται

στην άβυσσο

του χρόνου.

Να' ξερες

αλήθεια

πόσο πολύ

μου λείπεις!

ΗΧΟΙ ΚΟΧΥΛΙΩΝ

Εκεί που η θάλασσα

συναντά τον ουρανό

πελώριο σύννεφο

όμοιο άσπρο άτι

προβάλλει δειλά.

Τα χέρια απλώνω

να το φτάσω

να τ' αγγίξω

να ταξιδέψω

στη ράχη του.

Το φτάνω!

Το αγκαλιάζω!

Πετώ!

Το κορμί

ταξιδεύει

τη ζωή.

Που είναι όμως

η ψυχή;

Να την αγγίξω.

Να την ψηλαφίσω.

Να τη νιώσω.

Αφού αυτή

θα συνεχίσει

το ταξίδι μακριά

από το κορμί!

Ηχοι Κοχυλιών

Μας πλάνεψε

το χρώμα της.

Νομίζαμε πως ήτανε χρυσός

και κτίσαμε ερωτική φωλιά

στην άμμο!

Στη γαλάζια

απεραντοσύνη

της θάλασσας

βρήκα

γαλήνη

ομορφιά.

Αλμύρα και φύκια

σκορπίζουν

στον αγέρα

άρωμα μεθυστικό.

Η ματιά χάνεται

στο γαλάζιο άπειρο

του παρελθόντος.

Η φαντασία

σε γυρνά πίσω

σε μέρες χαρούμενες

μέρες ευτυχισμένες

την ώρα που ο ήλιος

ρίχνει χρυσαφένιες ανταύγιες

στον απέραντο ωκεανό.

Ξάφνου ένα μαύρο σύννεφο

σκεπάζει τον ήλιο

όλα χάνονται μεμιάς

σε μαύρο πέπλο τυλιγμένα.

Ο ήλιος ξεπροβάλλει γρήγορα

διώχνει μακριά

το μαύρο σύννεφο

οι ηλιαχτίδες

σε τυλίγουν πάλι στη ζεστή

τρυφερή τους αγκαλιά.

Ηχοι Κοχυλιών