Ευχή

Θα' ρθει ποτέ

η ώρα τούτη η ποθητή

που λεύτεροι οι λαοί

θα ζουν ειρηνικά;

Πόλεμοι, όπλα, τανκς

εφιάλτες μακρινοί

αιώνων περασμένων

γραμμένα σε βιβλία ιστορικά.

Πολιτικά

Το νου
τη σκέψη
το πνεύμα
κανείς
δεν μπόρεσε
να κλείσει
σε λευκά κελιά.

Το κορμί
φυλάκισαν
το πνεύμα δραπέτευσε
σπάζοντας
φραγμούς και αλυσίδες.

Λεύτερο
τώρα πια
γεμίζει
τα σκοτάδια
ΦΩΣ!

Το παραμύθι

Το παραμύθι

''...και ζήσανε αυτοί καλά

κι εμείς χειρότερα''

δε βρέθηκε

καμιά γιαγιά

να μας το πει.

Αναρωτιέμαι

βρε γιαγιά

σε τι κόσμο

νόμισες πως ζούσες;

Τάχα δεν ήξερες

πως ζήσανε

οι χειρότεροι

''καλύτερα''.

Φθινοπωρινά Φύλλα

Αν θες στ' αλήθεια

να με γνωρίσεις

τα δύσβατα, τα σκοτεινά

της ψυχής μου μονοπάτια

θα πρέπει να διαβείς.

Το ξέρω εύκολο δεν είναι

μπορεί και να χαθείς.

Μα όταν διέξοδο θε να' βρεις

θα ξέρεις πράγματι

ποια θα' χεις πλάϊ σου

να περπατήσεις

το δρόμο της ζωής.

Φθινοπωρινά Φύλλα

Όσο υπήρχες εσύ
υπήρχε το χθες...
το σήμερα...
το αύριο...
Ήσουν εσύ
ο κρίκος ο συνδετικός
ήσουν εσύ η αλυσίδα
η ανάμνηση του χθες
η γαλήνη του σήμερα
η ελπίδα του αύριο.

Έφυγες εσύ και
έσπασε η αλυσίδα
διαλύθηκαν
σκορπίστηκαν οι κρίκοι
μάταια προσπαθώ
να μαζέψω, να ενώσω
ό,τι απέμεινε απ' τα κομμάτια της
γιατί είναι πολύ αργά πια
για ελπίδα!

Πολιτικά

Όχι μαχαίρια

όχι βόλια

όχι άλλο αίμα.

Λέξεις δώσε ποιητή

γιατί είναι αυτές

πιο δυνατές από τα όπλα

για να κερδίσεις

τους εχθρούς

και να τους κάνεις φίλους.

Νόμιζα

Θα' θελα κάποτε

ν' ανέβω

στην ψηλότερη κορφή

να φωνάξω

με όλη τη δύναμη

της ψυχής μου

ό, τι δεν τόλμησα

να ψιθυρίσω στη ζωή

πιασμένη στα γρανάζια

της υποκρισίας

μιας δήθεν αυστηρής

μα "τίμιας κοινωνίας"

"Μου' πες ψέματα

σε μισώ μωρέ

Μ'ακούς;"