Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Χαθήκαμε!



Χαθήκαμε
σε κάποια απότομη στροφή
του δρόμου!
Τα χρόνια κύλησαν
αλλά εγώ δεν σταμάτησα να σε αναζητώ.
Σε έψαξα σε κείνα τα στενά σοκάκια…
σε γύρεψα στα μέρη που γνωρίσαμε
τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μας
Από τότε σε ψάχνω στα όνειρά μου
γιατί και αν συναντηθούμε δεν ξέρω
αν θα μπορέσουμε πια να αναγνωρίσει
ο ένας τον άλλον αφού τα χρόνια άφησαν
τα σημάδια του στο πρόσωπο…στο σώμα…
και ίσως στην ψυχή!

2 σχόλια:

Apokalipsis999 είπε...

Στα όνειρα η αναζήτηση έχει στόχο κάτι το εξιδανικευμένο, στην πραγματικότητα, ο ρεαλισμός δεν αφήνει περιθώρια για αναβίωση του παρελθόντος, ειδικά όταν αυτό έχει αποκτήσει μυθικές διαστάσεις στην φαντασία...
Όμως, το όνειρο όσο απομακρύνεται από μια κακή πραγματικότητα, γίνεται ένα καταφύγιο από αυτήν! Ίσως ο ρεαλισμός να μην είναι ευκολοδιαχειρίσιμος...

Ρένα είπε...

Μια καλησπέρα και ευχές για καλό φθινώπορο!
Η αλήθεια είναι ότι μας αρέσει να ζητάμε μέρες τους παρελθόντος που μας έδωσαν χαρά και νόημα στη ζωή!