Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Μη χτυπάς.



Μη χτυπάς την πόρτα.
Μια φορά έκανα το λάθος
και σου άνοιξα να μπεις.
Σου το είπα αν ξαναφύγεις
η πόρτα αυτή θα μείνει για σένα
παντοτινά κλειστή.

Το ήξερα από μικρό παιδί
πως θα ζήσω μόνη.
Δεν ξέρω γιατί ίσως να φταιει 
το ζώδιό μου,ίσως ο χαρακτήρας μου.

Εχει και η μοναξιά όμορφες στιγμές.
Απολαμβάνεις την πρωινή μυρωδιά του καφέ
χωρίς γκρίνια, προβλήματα και καυγάδες
ακούγοντας τη μουσική που αγαπάς.

Είναι όμορφο να διαλέγεις ό,τι αγαπάς
και  να ζεις τη δική σου ζωή!

Μη ξαναγυρίσεις!
Δεν θέλω μήτε την αγάπη σου
μήτε την κοινή ζωή μαζί σου!

Ρ.Β.

4 σχόλια:

Apokalipsis999 είπε...

Πράγματι, η μοναξιά έχει κάποιες νοστιμιές που μόνο αν τις χάσει κανείς, τις αντιλαμβάνεται.
Το κακό είναι ότι η πόρτα που και που ανοίγει, και η μοναξιά ζητάει ρεπό!

Ρένα είπε...

Σίγουρα δεν επέλεξα ποτέ την απόλυτη μοναξιά. Αλλά απέκλεισα την κακή συντροφιά. Να'σαι καλά και καλό τριήμερο.

Μαρια Νικολαου είπε...

Tην κοινή ζωή ούτε και γω τη θέλω. Τη δική του. Διαφορετικά ...

Ρένα είπε...

Καλημέρα Μαρία μου. Πάντα μια κοινή ζωή δημιουργεί προβλήματα.Και η μοναχική ζωή όσο δύσκολη κι αν είναι έχει και τα καλά της.