Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012



Δε θυμάμαι ακριβώς πότε.
 Ξαφνικά οι μεντεσέδες της ψυχής
άρχισαν να τρίζουν ανακαλύπτοντας
ένα κόσμο κρυμμένο επιμελώς
πίσω από κλειστές πόρτες.

Γιατί υπάρχει πάντα μια ζωή
που μας την  κρύβουν
από τα παιδικά μας χρόνια.
Μεγαλώνουμε στο ψέμα… στην υποκρισία…
αν είσαι τυχερός την πόρτα την μισάνοιχτη
ν’ ανακαλύψεις…Ισως μπορέσεις να βρεις
το μονοπάτι το σωστό, το απαγορευμένο.

Πόσο φοβόμουν ν’ αντικρίσω
το χαμένο μου καιρό
όταν έσπρωξα την πόρτα για να βγω!


8 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Είτε το θέλουμε είτε όχι έρχεται κάποια στιγμή που τον συναντάμε τον χαμένο μας καιρό...
Μόνο που δεν ειμαστε προετοιμασμένοι γι αυτό.

Καλησπέρ α Ρένα μου :)

Ρένα είπε...

Μόνο που δεν είναι για όλους το ίδιο.Πολλοί το έχουν πληρώσει ακριβά στη ζωή. Καλό βράδυ Μαρία μου.

Sταυρούλα Κουγιουμτσιάδη είπε...

Τυχεροί όσοι τον συναντάνε, έστω κι αργά, το χαμένο χρόνο τους κι έχουν τη δύναμη να επιδιώξουν να τον ξανακερδίσουν.....
Την αγάπη μου,
της καρδιάς μου Ρένα και
Ξεχωριστή μου Μαρία.

Ρένα είπε...

Συμφωνώ Σταυρούλα μου...φτάνει να μη είναι πολύ μα πολύ αργά.Φιλάκια.

Apokalipsis999 είπε...

Καμιά φορά συμβαίνει
και το αντίστροφο!
Να ανακαλύψεις έναν κόσμο
πολύ τρομακτικό από αυτόν που ζεις!
Οι δυό όψεις του ίδιου νομίσματος.
Χωρίς να ξέρεις
τι είναι αληθινό και τι ψεύτικο!
Υποκρισία υπάρχει παντού!
Και ψέμματα άφθονα!
Η αλήθεια υπάρχει κάπου πιο μακριά...
Τουλάχιστον η πόρτα
να μη σφηνώνει
και να μην κλείσει
άπαξ και διά παντός!

Ρένα είπε...

Apokalipsis:Μπορεί να συμβεί κι αυτό.
Oμως εγώ ζητάω την αλήθεια που την κρύβουν πίσω από την υποκρισία και το ψέμα.Το παιδί πρέπει να μαθαίνει τη ζωή από τους γονείς και τους δασκάλους του έτσι όπως είναι.

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

Κρύβουν την αλήθεια και τα παιδικά μάτια κοιτάζουν μ' απορία τη ζωή...μα μεγαλώνοντας έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα και τότε δίνουν μάχη σώμα με σώμα για να κατακτήσουν την δική τους αλήθεια...
Πανέμορφο όλο Ρένα μου
Γλυκιά καληνύχτα
Σε φιλώ

Ρένα είπε...

Καλημέρα Δέσποινα. Ετσι είναι καλή μου φίλη. Πάντα αναρωτιόμουνα γιατί κρύβουν τη ζωή από τα παιδιά, γιατί δεν τους λένε όλη την αλήθεια από τη στιγμή που θέτουν την ερώτηση. Πόσες και πόσες ζωές δεν έχουν καταστραφεί
όταν ξαφνικά ανακαλύπτουν την αλήθεια. Σ' ευχαριστώ για το πέρασμά σου.Φιλιά.