Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012


Αγκυροβόλησε η σκέψη μου
το είναι μου, ολόκληρη η ζωή μου
σ' εκείνες τις χρυσαφένιες αμμουδιές
στα καταγάλανα αστραφτερά νερά του Ιονίου.
***********
Ασπρισα... κι εγώ ακόμα να σηκώσω άγκυρα
ν' αράξω πια σε μικρολίμανο και να ξεχάσω.
Αδύνατη η θέληση...
μα και τα μπράτσα ανήμπορα.
***********
Πες μου πώς να ξεφύγω από σε
και από τη θύμησή σου;
Κουράστηκα...Μ' ακούς;
Να ζω με όνειρα και να ξυπνώ μετανιωμένη.

10 σχόλια:

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

Καθώς περνούν τα χρόνια δεν μας μένουν παρά οι λίγες μικρές μα σημαντικές μας στιγμές για να ονειρευόμαστε..ίσως θεωρηθούμε γραφικοί μα...είναι πια το οξυγόνο μας ..απαραίτητες όσο και η αναπνοή μας..
Ακρογιαλιές, δειλινά...εικόνες...
Υπέροχο !!!
Σφιχτή αγκαλιά και φιλί για καληνύχτα

Ρένα είπε...

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.Είναι οξυγόνο να ονειρευόμαστε...Αν μας κόψουν και αυτό τι θα απομείνει; Σ' ευχαριστώ Δέσποινα. Πολλά φιλιά με πολύ αγάπη. Καλό Σ. Κ.

Apokalipsis999 είπε...

«Κούρεμα» ομολόγων γίνεται,
αναμνήσεων όμως όχι!
Η επένδυση στο τώρα
δίνει τόκο την ανάμνηση...
Αυτός που επενδύει
σε εμπειρίες
κερδίζει αναμνήσεις.
Κέρδος ανεξίτηλο,
και δυσβάσταχτο ενίοτε.
Φαντάσου αντίστροφα,
να μην είχες εμπειρίες...
Το ίδιο θα ένιωθες νομίζω
μετανιωμένη για ότι προσπέρασες!
Τουλάχιστον,
έχεις με κάτι να ζεις!

Ρένα είπε...

Apokalypsis999
Είναι πολύ της μόδας τα "κουρέματα".
Ισως με μια προσπάθεια και με κάποια
βοήθεια πολιτικών να καταφέρουμε να κουρέψουμε και τις αναμνήσεις.Ετσι θα μείνουμε ξεγυμνωμένοι σε τούτη τη ζωή... χωρίς κανένα νόημα. Εύχομαι ένα όμορφο Σ.Κ.

Μαρια Νικολαου είπε...

Πολύ μου άρεσε Ρένα μου,
και κυρίως η τελευταία φράση...

Ρένα είπε...

Χαίρομαι που σου άρεσε.Ολα τα έκανε εκείνη η μετάθεση στο νησί...Εύχομαι καλό Σ.Κ. Πολλά φιλιά.

Ανώνυμος είπε...

Καλό!!! Μου άρέσει, όσο για τις αδυναμίες μας με το πέρασμα των χρόνων, ταυτίζομαι με τη ρήση του Σουρή "Αισχρόν το γήρας". Χωρίς αυτό να υπονοεί ότι δεν νιώθω τυχερή που γερνάω. Μελίτα

Ρένα είπε...

Ας αποδεχόμαστε με θάρρος την ηλικία μας και ας δεχόμαστε τα καλά της.
Καλό βράδυ Μελίτα μου.

εγώ η evi είπε...

Αχ Ρένα μου...

τι μου θύμησες με το ιονιο..και τις ακρογιαλιές..

ναι Ρένα μου ..να μετανιώνουμε... μα ... δεν μπορουμε ποτε να ξερουμε εκ των προτέρων ..τι κριμα..

τα φιλια μου..

Ρένα είπε...

Καλησπέρα evi.Συμφωνώ απόλυτα...Κανείς δεν μπορεί να ξέρει...Εύχομαι ένα όμορφο ανοιξιάτικο απόγευμα.