Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011


Νέκταρ απλόχερα
μου πρόσφερες να πιω
μα είχε στον πάτο δηλητήριο
που με οδήγησε σε θάνατο αργό.
*********
Δεν θα' θελα να φύγω
χωρίς να σου κρατώ το χέρι.
Να πάρω από το άρωμά σου
μη και βρεθούμε κάπου εκεί...
ανάμεσα στα σύννεφα.



Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011


Τα κρύα βράδια του χειμώνα
εγκλωβισμένη στους τέσσερις τοίχους
του μοναχικού σπιτιού μου
κρυφοκοιτάζω πίσω από τις κλειστές γρίλιες.
*********
Ενα ξεχασμένο συννεφάκι
πέρασε χαμηλά...
Το αγγίζω απαλά και το παρακαλώ
να με ταξιδέψει στην παραδεισένια
γειτονιά των αστεριών
μακριά από τη μοναξιά
που έχει φωλιάσει στην ψυχή μου.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Πολύ αργά

Ηρθες πολύ αργά
για να μου πεις το πόσο με αγάπησες.
Αναρωτιέμαι.
Εχει πια καμιά αξία, σήμερα;
Αφού εσύ κι εγώ κάπου χαθήκαμε.
Τραβήξαμε δρόμους παράλληλους
για να συναντηθούμε σήμερα.
Αξία πια δεν έχει το παρελθόν ν' ανασκαλεύουμε.
Οι δρόμοι μας ποτέ δεν συναντήθηκαν.
Δεν έχουμε ούτε παρόν, ούτε μέλλον.
Ας πούμε Αντίο....Φιλικά...
Είναι πολύ αργά για σένα και για μένα.

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Το Ποτάμι


Τα βήματά μου μ' έφεραν
σε κείνο το ποτάμι
που παίζαμε σαν ήμασταν παιδιά.
Κυνηγούσαμε τα βατραχάκια
χωρίς να τα πειράζουμε.
Τις νύχτες μας κρατούσαν συντροφιά
με τα κοάσματά τους.
***********
Τα χρόνια κύλησαν γοργά
σαν το νερό μέσ' το ποτάμι
που χάνεται στην απεραντοσύνη της θάλασσας.
Θα φύγω διψασμένη για ζωή
μα το ποτάμι πίσω δε γυρίζει.


Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Θάλασσα


Μετά από εσένα
τη θάλασσα ερωτεύτηκα.
Εκείνη μ' έμαθε να γράφω στίχους.
Το γαλάζιο της έγινε
τραγούδι ερωτικό.
Στην ακροθαλασσιά τα τραγουδούσα
με το φεγγάρι συντροφιά
και τα' στελνα σε σένα με το κύμα.