Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Ιστός Αράχνης


Ψαλίδι κοφτερό

πήρα να κόψω

τεράστιο ιστό

που ύφαναν αράχνες

στην πόρτα της ζωής μου.

********

Χρόνια πολλά

τη λεία τους παγίδεψαν στο παρελθόν

με την υφαντική τους τέχνη

σφραγίζοντας νέους ορίζοντες στη ζωή.

*******

Μα τη στιγμή

που έκοβα τα νήματα

μαύρη, τεράστια

φαρμακερή αράχνη

με δάγκωσε

χύνοντας στο αίμα μου

το δηλητήριό της.


ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ


14 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

A αυτό μου ταιριάζει... (στο στυλ που γράφω εννοώ)

Ομορφη και η φωτογραφία
Από την επόμενη φορά να ταιριάζεις τη φωτογραφία με το ποίημα σαν θέμα .
Πχ εδώ θα ταιριαζε μια αράχνη :)

Ρένα είπε...

Χαίρομαι που σου ταιριάζει και ξέρω γιατί. Οσο για τη φωτογραφία είναι
Ιστός Αράχνης τουλάχιστον έτσι έγραφε
από κάτω ίσως η φωτογραφία είναι μικρή.

Μαρια Νικολαου είπε...

Α καλά τώρα το πρόσεξα!
Κοίτα, την Παρασκευή το πρωί έχω οθφαλμίατρο... Γεράσαμε και μάλλον προβλέπω πρεσβυωπία στο αριστερό μάτι.
Ου γαρ έρχεται μόνον...
χεχε
Παντως προτιμω τις αραχνούλες! χαχα

Ρένα είπε...

Πόσο το χρειάζομαι το γέλιο αυτές τις μέρες Μαρία μου είναι θεραπευτικό!

ΜΕΛΙΤΑ είπε...

Η Μαρία βγάζει καλές μαθήτριες... αναφέρομαι στη φωτο.
Μπορώ να καταλάβω γιατί άρεσε το ποίημά σου στην κοινή μας φίλη.
Τελικά πρέπει να αποφεύγουμε τις μαύρες χήρες,,,

Ρένα είπε...

Ναι έτσι είναι να προσέχουμε τις μαύρες χήρες...Οσο για τη δασκάλα μας δεν έχω λόγια Μελίτα μου.

Μαρια Νικολαου είπε...

Μη λέτε τέτοια και με ακούσει το Δημόσιο θα με στείλει για μαθήματα σε κανένα ξερονήσι ΠΡΟΤΥΠΟ παρακαλώ και θα με χάσετε!
χαχαχαχα

Μαρια Νικολαου είπε...

Παρεμπιπτόντως μήπως σας βρίσκεται ένα γλυκό κουταλιού γιατί μου χει κάτσει μέρες τώρα να φάω?
Ενα κερασάκι? Ενα μελιτζανάκι? Εκτός απο βύσσινο που ειναι ξινό ολα τα αλλα δεκτά.
Περιμένω γλυκάκι κουταλιού μέσω μαιλ παρακαλώ γιατί έχω και μια υπογλυκαιμία τελευταίως

ΜΕΡΣΙ :)

Sταυρούλα είπε...

Καλησπέρα σας Κυρίες μου!
Κάτι διάβασα για υπογλυκαιμίες και γλυκό του κουταλιού.
Παρακαλώ, κοπιάστε!
Κερασάκι και μελιτζανάκι δε μου βρίσκεται, μπορείτε όμως να διαλέξετε
Νεραντζάκι, κυδωνάκι, σταφυλάκι και περγαμόντο.
Όλα απ’ τα χρυσά χεράκια της μανούλας μου, της Μαρίας μου, της καλής,
Που κατά πως λέει ο γιόκας της, όλα στα χεράκια της τραγουδάνε.
Μόνο σπεύσατε παρακαλώ , πριν εμφανιστεί ο Βασίλης, γιατί μετά την άφιξη του
Δεν έχετε καμία τύχη. Εκτός κι αν πεταχτείτε ως την Ηγουμενίτσα και μοιραστείτε τα
Βαζάκια του μαζί του.
Είμαι σίγουρη πως είστε και εκεί ευπρόσδεκτες όπως άλλωστε και στην Αμαλιάδα.
Όσο για τους ιστούς και τις αράχνες, μόνο αραχνιασμένη δε φαντάζει η ζωή σας,
Μέσα από τις γραφές σας.
Την καλησπέρα μου σε όλες και την ευχή οι εξετάσεις σας να έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα.

Ρένα είπε...

Καλημέρα Σταυρούλα ευχαριστούμε για την πρόσκληση και για τα όμορφα γλυκά του κουταλιού της μανούλας σου της κυρίας Μαρίας. Φαντάζομαι να τα καταφέρουμε να συναντηθούμε μια μέρα.
Αλλά και εσύ αν κατέβεις στην Αθήνα φαντάζομαι να μας συναντήσεις.
Οσο για τις αράχνες μέρα που είναι ας τις αφήσουμε προσωρινά και να ευχηθούμε Χρόνια Πολλά και καλύτερες μέρες. Πολλά φιλιά σε σένα και στη μανούλα σου.

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

μια πίκρα βγαίνει ...αράχνες που πλέκουν ιστούς στην πόρτα της ζωής..που χύνουν δηλητήριο ...
Ρένα μου πάντα τα χτυπήματα επανωτά ..πάντα ...σε τούτη την πορεία που ακολουθούμε ..μα ξέρεις είναι σαν τα μικρόβια που τα συνηθίζει ο οργανισμός..αποκτούμε σιγά σιγά αντισώματα ...και κανένα δηλητήριο δεν μας πιάνει πια ...
έχουμε μάθει να το παλεύουμε !!
Καλή μεγάλη εβδομάδα σου εύχομαι καλή μου φίλη και πολλά ηλιοχαμόγελα !!!!

Ρένα είπε...

Αυτή είναι η ζωή. Πρέπει να μάθεις να την αντιμετωπίζεις με γεναιότητα και χαμόγελο. Δεν είναι πάντα εύκολο όμως αν δεν το κάνεις σε πέρνει από κάτω και τότε δύσκολα ξανα σηκώνεσαι. Σου εύχομαι φίλη Δέσποινα Καλή Μεγάλη εβδομάδα και Καλό Πάσχα

nimertis είπε...

ευχές ζεστές σου στέλνω φίλη Ρένα... μια αληθινή ανάσταση!!

Ρένα είπε...

Νημερτης Ευχαριστώ για γις θερμές ευχές σου. Σου εύχομαι Καλή Ανάσταση
και ευχές για μια καλύτερη ζωή στον τόπο τούτο που αγαπάμε.Φιλικότατα Ρένα.