Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

Πώς να γητέψω
το φως του φεγγαριού;
Να το κρατήσω
πάντα σκλάβο μου
ώστε κανένα μαύρο σύνεφο
να μη μπορεί να το σκεπάσει;

5 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Γητεύεις έτσι κι αλλιώς με τις λέξεις σου.

(Ρίξε μια μικρή ματιά στην εγγραφή σου πάλι.Εχει ενα μικρό λαθάκι) :)

Ρένα είπε...

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Χθες το βράδυ κοιτάζοντας με τη Μελίτα το αυγουστιάτικο φεγγάρι κάναμε μια ευχή και σε σκεφτήκαμε.
Πόσο όμορφα θα ήταν να ήμαστε παρέα.Καλή σου μέρα.

Yiannis είπε...

Λιτότητα που συγκλονίζει με το γνήσιο σπαρακτικό του μήνυμα.

Μαρια Νικολαου είπε...

Σου μιλώ ειλικρινά, πως είστε (εκτός από την καλύτερή μου φίλη) οι μόνες που θαθελα να μασταν μαζί πάλι και να κουβεντιάζαμε πίνοντας καφεδάκι.
Γι αυτο και ελπίζω να το κανουμε μετα το 15αύγουστο καποια στιγμή :)
Να στε καλα και οι δυο

Ρένα είπε...

Γιάννη ευχαριστώ για το πέρασμά σου. Καλό σου βράδυ.