Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014



Εκείνη τη νύχτα
το φεγγάρι έσταζε μέλι.
Πήραμε την ανηφόρα…
Θαρρείς και μας είχε πάρει από πίσω
για να φωτίζει το σκοτεινό μονοπάτι.
Το ίδιο και τ’ αστέρια…
Μας κοίταζαν τσαχπίνικα
ρίχνοντας το ασημένιο τους φως
στα φλογερά κορμιά μας.
Προχωρούσαμε σιωπηλοί…
Τέτοιες στιγμές μόνο η καρδιά μιλάει!

Ρ.Β

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014



Ολόκληρη η ζωή
ένα καρτέρημα ήταν.
Τώρα πια ούτε κι εγώ γνωρίζω
τι καρτερούσα.

Καρτέρα...καρτέρα...
κύλησε η ζωή και τώρα πια
ούτε τολμώ να πω.-Τι καρτερώ!
Ξέρεις γιατί;
Φοβάμαι!

Ρ.Β.

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Γλαδιόλες

Ένα μπουκέτο
από σένα για μένα.
Ένα μπουκέτο γλαδιόλες.
Εκρυβε μαχαίρι κοφτερό.

Εφυγες
χωρίς ένα αντίο…χωρίς λόγο…χωρίς εξήγηση καμία.
Όμως εγώ πριν κλείσω πίσω σου την πόρτα
κράτησα ανοιχτή μια τόση δα μικρούλα χαραμάδα
για να μη χάσω εντελώς τα ίχνη σου
και φύγεις για πάντα από τη ζωή μου.

Αν ποτέ μάθεις πως έφυγα…
άφησε στο μνήμα μου ένα μικρό τριαντάφυλλο
κι ένα δάκρυ να το κρατήσει δροσερό.

Ρ.Β.

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014




Κάτω από τη σκιά ολάνθιστης αμυγδαλιάς
ατένισα τις πρώτες ακτίνες του ήλιου.
Θέλησα να κάνω μια ευχή
αλλά προτίμησα να ανατρέξω
στο τόσο μακρινό παρελθόν
που μόνο όμορφες αναμνήσεις
έρχονται στη μνήμη ακόμα ζωντανές.

Πώς να ξεχάσεις τις ολονυχτίες
κάτω από τον έναστρο ουρανό
με συντροφιά το γλυκό τραγούδι μιας κιθάρας
και το φεγγάρι να καθρεφτίζεται ναζιάρικα
στο γαλάζιο καθρέφτη του Ιονίου.

Αξέχαστες μαγικές βραδιές στην έρημη παραλία.
Με τις πρώτες ηλιαχτίδες βουτούσαμε ολόγυμνοι
στην πιο δροσερή αγκαλιά να σβήσουν πάθη αγιάτρευτα.
Πάθη που μένουν για πάντα ζωντανά στη σύντομη ζωή μας.

Ρ.Β.