Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013



Είναι βαθιές οι ρίζες
που  φυτρώνουν
ξαφνικά στο βάθος της ψυχής.
Κι αν είναι ρίζες έρωτα
τότε αλίμονο θε να τις κουβαλάς
σε όλη σου τη ζωή  ακόμα και την ύστατη
αυτή στιγμή όταν θα αφήσεις πίσω σου
το μάταιο τούτο κόσμο.
Ρ.Β.

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Δροσοσταλίδες



Πώς θα σε ψάξω να σε βρω
όταν θα’ ρθεί η ώρα η ευλογημένη
αφού δεν έμαθα ποτέ
με ποια μορφή υπάρχεις.

Πού ταξιδεύει η ψυχή;
Σε λαμπερά αστέρια;
Πάνω σε  γκρίζα σύννεφα
ή στο βυθό της θάλασσας
κρυμμένη σε  κοχύλια;

Μήνυμα δεν έστειλες ποτέ
κι ας ήρθες στα όνειρά μου.
Μην είσαι δροσοσταλίδα της αυγής
ή γύρη σε ροδοπέταλα
που ενσάρκωση γυρεύεις;

Ρ.Β.


Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013


Αμέτρητος σπόρους ευτυχίας φύτεψα
στην παιδική μου ψυχή
περιμένοντας την άνοιξη ν’ανθίσουν τα μπουμπούκια
να γεμίσει η ζωή μου χρώματα κι αρώματα.

Όμως τα μπουμπούκια ανθίζουν
μόνο όταν νιώσουν ζεστασιά
μοιάζουν με τα μυστικά.
Τα δικά μου δεν άνθισαν ποτέ
αφού ποτέ δεν ένιωσα ανθρώπινη αγάπη.

Ρ.Β.

Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

Πανσέληνος



Μεσάνυχτα….
Η Αυγουστιάτικη Πανσέληνος
καθρεφτίζεται ναζιάρικα
στα παγωμένα νερά του Ευβοϊκού.
Ένα βοριαδάκι παγώνει τα κορμιά μας.
Κι όμως δεν μπορείς ν’ αντισταθείς
σε τόση ομορφιά που σου προσφέρεται
απλόχερα από τη μητέρα φύση.
Πιασμένοι απ’ το χέρι βουτάμε
στα κρυσταλλένια χρυσοποίκιλτα νερά της.
Τα φλογισμένα παγωμένα μας κορμιά
 τα τυλίγει μια περίεργη ζεστασιά!

Ρ.Β.